Drodzy Czytelnicy

Celem Towarzystwa Dysleksji działającego w Polsce od dwudziestu lat, jest wyzwalanie i wspieranie inicjatyw społecznych rodziców, nauczycieli, pedagogów, nauczycieli terapeutów, logopedów, psychologów zmierzających do wzbogacania możliwości edukacyjnych dzieci i młodzieży, do pomocy diagnostyczno-terapeutycznej w przypadkach specyficznych trudności w uczeniu się oraz tworzenia warunków do ich pełnego rozwoju intelektualnego i emocjonalno-społecznego.(Statut PTD rozdz. II, & 7). Dla realizacji tego celu Towarzystwo upowszechnia wiedzę na temat specyficznych trudności w nauce czytania i pisania, prowadzi szkolenia dla profesjonalistów, udziela pomocy diagnostyczno-terapeutycznej dzieciom i młodzieży ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się, udziela pomocy merytorycznej rodzicom i nauczycielom oraz sposobów radzenia sobie i przezwyciężania ich. Lista działań jest znacznie dłuższa. Osoby zainteresowane szczegółami odsyłam do Statutu PTD – rozdział II. Polskie Towarzystwo Dysleksji jest członkiem European Dyslexia Association.

Zainteresowanie tematem pomagania uczniom z dysleksją w Polsce zaowocowało powołaniem w pierwszym roku działalności jedenastu oddziałów terenowych. Wymienię tylko pierwsze trzy. Są to oddział warszawski nr 1, wałbrzyski nr 2 i krakowski nr 3, które nadal kontynuują swą działalność . Przez dwadzieścia lat działalności postało 99 oddziałów terenowych. Były wśród nich takie, które pracowały krótko, ale aktualnie czynnych, aktywnie pracujących oddziałów jest 50. Niektóre z nich posiadają osobowość prawną.

W ramach upowszechniania wiedzy o dysleksji opublikowaliśmy szereg artykułów w prasie codziennej i czasopismach naukowych. Szereg audycji radiowych i telewizyjnych z udziałem członków Polskiego Towarzystwa Dysleksji przyczyniło się do upowszechnienia wiedzy o dysleksji wśród rzeszy odbiorców. We współpracy z wydawnictwami opublikowaliśmy szereg wartościowych publikacji, które służą profesjonalistom, rodzicom i uczniom. Najowocniejsze są efekty współpracy z wydawnictwami takimi jak Operon , Harmonia i Akapit. Publikacje tych wydawnictw szczególnie wpływają na upowszechnienie nie tylko wiedzy o dysleksji ale stanowią znakomity materiał do pracy z uczniami.

Na zakończenie chciałabym wspomnieć o Fundacji J&S Pro Bono Poloniae, która pomagała nam i Wydawnictwie Pedagogicznym Operon, które pomaga Towarzystwu, zarówno organizacyjnie jak i finansowo. W imieniu Zarządu Głównego PTD i własnym pragnę podziękować wszystkim członkom i sympatykom, ludziom, którzy tworzą, wspierają i mają wpływ na obraz i charakter naszej działalności. Szczególne podziękowanie składam inicjatorce powołania Towarzystwa prof. Marcie Bogdanowicz.